
Tijdloze composities die je telkens opnieuw wilt beleven:
100 muzikale ontmoetingen tussen klassiek en modern.
Lieve muziekfans,
Hieronder vind je mijn persoonlijke selectie van moderne en klassieke muziek. Dit zijn composities die mij raken, ontroeren, zelfs doen huilen – iets wat mij bij klassiek vaker overkomt dan bij modern. Ik ben een vrolijk meisje hoor, maar ik kan echt intens genieten van melancholische, hartverscheurende muziek die je nooit beu wordt. Integendeel, bij het herbeluisteren ontdek je telkens méér.
Slimmeriken zien direct dat er altijd een verband is tussen links (modern) en rechts (klassiek). Bekijk je dit op je smartphone? Dan zie je de moderne linkerkolom helaas als eerste onder elkaar staan. Dus hup! Allemaal naar jullie ouderwetse, vaste computer om hier ten volle van te genieten!
Want op pc zie je die connectie wél prachtig naast elkaar. Er is telkens sprake van een emotioneel equivalent, een mooie inspiratiebron, een (al dan niet) toevallige overeenkomst, dezelfde sfeer, of zelfs puur plagiaat. Het zal je verbazen hoe vaak muziek van eeuwen geleden wordt herbruikt in topsongs van deze tijd. Durf nooit meer te beweren dat klassiek saai is: néé, het is het fundament, het DNA van onze hedendaagse muziek, eeuwen geleden bedacht door briljante muzikanten.
Mijn collectie bestaat inmiddels uit 50 moderne & 50 klassieke muziekvideo’s = 100 in totaal. Laat me weten of er composities bij zitten die jou ook imponeren, of dat je een song of muziekwerk hebt leren waarderen. Dat kan je gerust doen met een berichtje HIER. Als ik heel eerlijk ben, gaat mijn voorkeur naar de rechterkant. Klassieke muziek is in mijn beleving rijker, dieper en ontroerender. Mensen die er niet voor open staan beseffen niet wat ze missen.
Mijn absolute favorieten zijn de nummers die de lijst aanvoeren. Since I’ve Been Loving You van Led Zeppelin is voor mij de moderne Pathétique: wat Tsjaikovski met een symfonieorkest deed, doet Led Zeppelin met blues, rock en een verpletterende gitaarsolo van Jimmy Page: passie, wanhoop, spanning en pure emotie. En laten we vooral de andere drie genieën niet vergeten: de ongelooflijke zanger Robert Plant met een (rauw) stembereik van 4 octaven, de geweldige bassist John Paul Jones, de motor en architect van de unieke Led Zep-sound die hij samen creëerde met de beste rockdrummer aller tijden, de veel te vroeg overleden John Bonham.
Ik ben trouwens niet de enige die deze song een Absoluut Meesterwerk vindt. Alexander De Croo, voormalig premier van België, noemde het zijn favoriete bluesnummer. Terry Manning, de legendarische producer en geluidstechnicus die aan Led Zeppelin III meewerkte, noemde Jimmy Page’s solo hier “the best rock guitar solo of all time.” En noteer dat deze solo in één take werd opgenomen! Dit nummer wordt algemeen beschouwd als de “ultieme powerblues”. Wat kan ik hier nog aan toevoegen?
En zo komen we tot Pjotr Iljitsj Tsjaikovski’s fenomenale 6e symfonie, de Pathétique: een Goddelijk Meesterwerk geschreven voor een groot symfonieorkest. Dit is niet zomaar muziek: dit is extreme melancholie, emotioneel lijden, euforie die door je ziel snijdt. Pjotr brak met de traditionele wetten van de klassieke symfonieën van de 19e eeuw, die bijna altijd eindigden in een triomfantelijke overwinning zoals o.a. bij Beethoven, Bruckner, Mahler en Sibelius.
Maar van wie is dan de meest bombastische finale ooit? Wat dacht je? Juist, ook van Tsjaikovski! Beluister zijn Ouverture 1812 en je weet wat ik bedoel. Dit is echter niet zo met zijn Pathétique, in feite zijn testament: hij componeerde hiermee een ontluisterende afbrokkeling die eindigt in totale eenzaamheid, stilte en de dood. Pjotr overleed negen dagen nadat hij de première dirigeerde in Sint-Petersburg. Zelfmoord werd lange tijd vermoed, maar de precieze doodsoorzaak blijft omstreden. Je zou denken: My God, dit is véél te zwaartillend, té dramatisch, onbeluisterbaar. Wel nee, integendeel! Het klinkt allemaal zeer melodieus en toegankelijk. Dát is het genie van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski.
Ik wens jullie veel luisterplezier en gil niet direct “Nee!” tegen muziek die je nog niet kent. Verruim je horizon, het kan een ongelofelijke verrijking zijn voor de rest van je leven.
Zeg dat Marijke het gezegd heeft!
Met liefdevolle akkoorden,
xxx
Hot Marijke
PS Uiteraard is deze keuze mijn persoonlijke smaak en hoef je met niets akkoord te zijn; onze huidige premier Bart De Wever zou het als volgt verwoorden:
De gustibus non est disputandum.